ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez ::.
ولش کن. سریع کارت رو انجام بده.‏
فقط یه نوزاده.‏
نه، حتی گریه هم نمی‌کنه.‏ کدوم بچه‌ای انقدر ساکته؟
نگاش کن.‏
می‌بینی؟ دورگه‌ست.‏
به زور می‌شه اسمش رو آدم گذاشت.‏
با کشتنش ثواب کردیم.‏ همین الان بکشش.‏
نمی‌تونم.‏
ترسو. خودم می‌کشمش.‏
نه!‏
بگیرش.‏
بچۀ شیطانی رو بردار و برو!‏
‏[ سامورایی چشم‌آبی ]‏ ‏« فصل اول: قسمت سوم »‏
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez
ترجمه از « صاحب »‏ :::. t.me/saheb .:::
از اربابم دور شو!‏ باهاش چی‌کار کردی؟
من نه. من نه. کار فنگ‌ها بود!‏
ارباب، نه.‏
بهش دست نزن.‏
یه معبد بالای کوه هست.‏
اون‌جا جاش امنه.‏
نه، میزو. هیچ‌کس نباید صورتت رو ببینه!‏
آدم بدها پیدات می‌کنن.‏ اگه اون در باز بشه، ما می‌میریم.‏
مرده؟
کدوم یکی از چهار فنگ مرده؟
همه‌شون.‏
هر چهار نفر.‏
تو مشکل رو حل کن.‏
این یه دستوره؟
ده سال منتظر این لحظه بودم.‏
ده سال نقشه کشی...‏
برای اینکه به فرامانروایی کنترل مطلق پیدا کنم.‏
درست همین‌جاست.‏
روی تخت، آشفته، در انتظار.‏
اون‌وقت می‌خوای حواسم رو پرتِ یه...‏
دروگۀ بی‌ریخت کنم که...‏
کارش با شمشیر بدک نیست.‏
پس، اگه لطف کنی، دوست عزیز من...‏
همکار قابل اعتماد و هم‌رتبۀ من...‏
دست راستم و نمایندۀ من تو منطقه،‏ عزیزترینم...‏
یه ذره از توجه‌ات رو معطوف به برطرف کردن این مشکل کن.‏
و شخصاً هم انجامش بده.‏
یه مهمونی چای ترتیب بده.‏
حالا داری سوپ درست می‌کنی؟
دارو.‏
خوبش می‌کنه.‏
بهتره بکنه.‏
اگه بمیره، تو هم می‌میری.‏
اون یکی سمه.‏
کلاه‌برفی. یه گاز... عهه.‏
دو گاز... غزلت خونده‌ست.‏
اینو بخور.‏
می‌بینی؟
مفیده.‏
به زور وایستادی،‏ چه برسه که بخوای اون شمشیر رو نگه داری.‏
نکشتمت،‏ با اینکه به راحتی می‌تونستم.‏
حالا اونو بذار کنار و بشین.‏ دیگه کارم تمومه.‏
یه قرارداد مبارزه‌ست.‏
مبارزۀ دومی که به من مدیونی و باید ثبت شده، قانونی و همراه با شاهد باشه.‏
فقط تاریخش مونده.‏
چند روز لازم داری تا قبل از مردن خوب بشی؟
به زور تو مبارزۀ قبلی‌مون زنده موندی.‏
مبارزه‌ای در کار نبود.‏ تو به گرد پای من هم نمی‌رسی.‏
همم. از موهات خوشم میاد.‏
من اون لحظه مست بودم.‏ داشتم نامزدی‌م رو جشن می‌گرفتم.‏
‏- مبارکه.‏ ‏- که الان از دستش دادم.‏
تو مرتبه و افتخارم رو ازم گرفتی.‏
وقتی با جسدت برگردم،‏ همه‌چی رو پس می‌گیرم.‏
چند روز؟
دو روز.‏
بکنش سه.‏
اگه می‌خواستی منو بکشی،‏ باید همون موقع که فرصتش رو داشتی می‌کشتی.‏
زمان کشتن دشمن زمانیه که می‌تونی.‏
اون‌جوری افتخاری نداره.‏
تو انتقام نمی‌خوای.‏ تو جشن می‌خوای.‏
وقتی من مردانی که قراره بکشم رو پیدا کنم...‏
قول می‌دم حتی یه لحظه هم برای جشن گرفتن تلف نمی‌کنم.‏
پس تو اصلاً سامورایی نیستی.‏
هنوز یه سگ ولگردی که از آت و آشغال من تغذیه می‌کنی.‏
سه روز.‏
بازم دارو.‏
اولی تبت رو آورد پایین.‏
اینکه به روند بهبودت سرعت می‌بخشه و قدرتت رو برمی‌گردونه.‏
پره از سبزیجات، گوشت ماهی، گیاه دارویی...‏
اوه...‏
شمشیر شکستۀ ارباب ای‌جی خیلی براش مناسبه.‏
همم.‏
‏«همانطور که اطمینان دارم شما مرد شرافتمندی هستید،‏ امیدوارم شما نیز همین ذهنیت را از من داشته باشید.»‏
‏«اگر با فرستادۀ من اوکیاما همراه شوید،‏ شما را مکانی راهنمایی می‌کند...‏
که می‌توانیم در امنیت کامل به صرف چای ملاقات داشته باشیم.»‏
‏«لطفاً این هدیه را به عنوان نشان خلوص نیست...‏
از طرف فردی مشتاق به دیدار شما، بپذیرید.»‏
‏«از طرف هیجی شیندو.»‏
وایستا. کجا می‌ری؟
‏- چایی بخورم.‏ ‏- چایی در کار نیست.‏
خودت می‌دونی، درسته؟ اون برات تله گذاشته.‏
هی، من تو رو زنده می‌خوام!‏
ما قرارداد بستیم، یادته؟
هیچ‌کس غیر من حق نداره تو رو بکشه.‏
هوهو!‏ راست! چپ!‏
من اسب سوار شدم!‏
هیچ احتمالی وجود نداره این چیزی جز تله باشه.‏
هیجی شیندو اون‌جاست.‏
اون منو مستقیم می‌رسونه به یکی از مردهایی که قسم خوردم بکشم‌شون.‏
انتقام تردید نمی‌شناسه.‏
خنکه.‏
جدی؟
تو به سفر کردن و سرما عادت نداری.‏
برای گرم موندن توشۀ اضافی لازم داری.‏
چای داغ و پول همراهمه.‏ توشه‌ای که واسه هرکسی کافیه.‏
جاده پر از خطره، فرزندم.‏
اگه الان برگردیم،‏ پدرت هیچ‌وقت متوجه نمی‌شه.‏
می‌تونی بری به ادو.‏
خطر واقعی تو ادوـه.‏ من نقشۀ دقیقی واسه دور موندن ازش دارم.‏
چهار روز وقت دارم تا بابام منو واسه عروسی بفرسته برم.‏
یعنی دو روز وقت دارم تا تایگن رو پیدا کنم...‏
یه روز هم تا مطمئن بشم با اون سامورایی مبارزه می‌کنه...‏
و یه روز هم که اونو با افتخار برگشته‌ش، برگردونم.‏
همم.‏
موردی رو یادمه از زمانی که یه مشاور جوان بودم.‏
یه راهب دیوانه شروع کرد به آزاد کردن خوک‌ها از مزرعه...‏
با این باور که داره اونا رو از سرنوشت بی‌رحمانۀ خورده شدن نجات می‌ده.‏
خوک‌ها از شوک آزادی با سر و صدای زیاد به سمت جنگل رفتن.‏
بیشترشون توسط گرگ‌ها تیکه تیکه شدن.‏
بقیه‌شون هم از گشنگی مردن.‏
و روستایی‌ها هم اون زمستون گشنه موندن.‏
چرا مردها همش منو با خوک مقایسه می‌کنن؟
می‌خوام بگم،‏ مسیرهای زیادی در مقابل...‏
هر مرد و هر زن وجود داره.‏
در محدودۀ خودت مبارزه کن،‏ نه بر خلافش.‏
من نیومدم این‌جا درس بگیرم.‏
راهزن‌ها.‏
الان قراره یه درسی بگیری.‏
تا ده بشمار،‏ بعد از پنجره برو بیرون و فرار کن.‏
آقایون، تصمیم ضعیفی گرفتین که ما رو متوقف کردین.‏
بهتون اطمینان می‌دم انتظارتون به ارزش تلاش‌تون نخواهد بود.‏
فقط کیسه پول منو بگیرین و برین.‏ چیز ارزشمند دیگه‌ای ندارم.‏
فقط چند تا کوفته‌برنجی و یه کم چایی برای سفرم.‏
من به خوردنش راضی‌ام.‏
از آخرین‌باری که یک نفر رو کشتم، مدتی می‌گذره.‏
نمی‌دونم هنوز هم بلدم یا نه.‏
اون پاهای خوشگل البته که سریع می‌دوئن.‏
ولی نه به اندازۀ کافی.‏
شانس آوردی من مرد نیستم.‏
اون یکی کفشت رو بده، شاهدخت.‏
‏- حالت...‏ ‏- خوبم.‏
تو همیشه چی می‌گفتی؟
اگه یه خدا تو رو رها کنه،‏ یکی دیگه کمکت می‌کنه.‏
دوست من.‏
ممکنه ما رو تا کیوتو برسونین؟
کیوتو نه!‏
میهونوسکی، کنار دریا.‏ حتماً باید تا صبح برسم اون‌جا.‏
هزینه‌ش رو می‌دم.‏
روی بودا گل‌های سفید پاشیدن...‏
و گل‌هایی که ریخته بودن به بلندی کوه سومرو شده بود.‏
تا وقتی 12 سالم شد و از خونه فرار کردم هیچ کوهی ندیده بودم.‏
هیچی جز صخره و قایق اون‌جا نبود.‏
دل و روده و مغز ماهی.‏
کوهاما رو یادته؟
چرا باید یادت باشه؟ من سعی می‌کنم فراموش کنم.‏
پدر من با تعداد ماهی‌هایی که...‏
قبل از طلوع آفتاب صید می‌کرد،‏ زندگی ‌کرد.‏
اگه ماهی‌ها کافی بود،‏ می‌تونست به اندازۀ کافی بخوره.‏
اگه کافی نبود، به‌جاش منو کتک می‌زد.‏
دست‌هاش بوی ماهی می‌داد.‏
توی بستر مرگش هم بوی ماهی می‌داد.‏
‏84 هزار در دارما.‏ ‏(آموزه‌های باستانی ژاپنی)‏
ولی واسه من فقط دو تا بود.‏
تور ماهیگیری و شمشیر.‏
یا می‌تونستم تبدیل به پدرم بشم،‏ یا خودم رو از ماهیگری خلاص کنم...‏
و کوهاما رو کاملاً فراموش کنم.‏
کوهاما رو یادمه.‏
واسه کشتنت، به راحتی تو که به دو تا دست واسه شاشیدن نیاز داری، فقط یه سلاح می‌خواد.‏
می‌تونه وقتی خوابی نصفت کنه.‏
همه‌شو بخورین.‏
ارباب.‏
خب، گمونم من راحت همین‌جا می‌شینم تا بهم حمله کنن.‏
یا شاید شانس بیاریم و فردا با هیجی شیندو چای بخوریم.‏
اگرچه چایی در کار نیست.‏
فقط یه ارتش میاد تا تیکه تیکه‌ت کنه...‏
که هیچ‌کدوم‌شون نمی‌تونن با من مبارزه کنن.‏
اگه ترجیح می‌دین، می‌تونم الان بکشم‌تون.‏
چرا گذاشتی دنبالت بیام، ها؟ انتقام تردید نمی‌شناسه.‏
منو لازم داری چون ضعیفی.‏
هنوزم یه بچۀ گشنه کف خیابونی.‏
با هر سلاحی که خودت بخوای می‌تونم شکستت بدم.‏
نیزه.‏
سنگ.‏
ارباب، بخیه‌تون.‏
آدم بدها پیدات می‌کنن.‏
اگه اون در باز بشه، ما می‌میریم.‏
بچه‌های روستا اون موقع با داستان‌هایی که از تو می‌گفتن، همدیگه رو می‌ترسوندن.‏
یه کلبه ته جنگل...‏
جایی که بچه هیولا با مادر هرزه‌ش زندگی می‌کرد.‏
به هم می‌گفتیم هرکی جرئت بیشتری داره بره در کلبه رو لمس کنه.‏
تا اینکه یک روز،‏ کلبه نابود شد.‏
گذاشتی ببیننت؟ اونا میان. اونا همیشه میان.‏
بعدش تو مثل یه سگ تو خیابون بودی...‏
از آت و آشغال بقیه تغذیه می‌کردی.‏
میزو! میزو!‏
این‌بار رو تو بردی.‏
می‌رم نخ و سوزن بیارم.‏
وایستا! وایستا!‏
می‌دونی، ارباب مسخره‌ای انتخاب کردی.‏
ولی خوب هواشو داری.‏
همم، بهت می‌گم چیه.‏ بعد از اینکه کشتمش بیا واسه من کار کن.‏
نمی‌تونی شاگرد من بشی.‏
یعنی، یه نگاه به خودت بنداز،‏ نصفه مغز با دست‌های نصفه.‏
ولی قطعاً یه جا برات تو آشپزخونه پیدا می‌کنم.‏
من هیچ‌وقت نمی‌تونم واسه تو کار کنم.‏
من همیشه رویام این بوده به بزرگی برسم.‏
با هر سکه‌ای که تا الان جمع کردم یه دعا کردم و گذاشتم تو جعبۀ سایسن.‏
فکر می‌کنی می‌تونی بزرگ بشی؟
همون‌طور که گفته می‌شه،‏ چهار مسیر تو دنیا وجود داره.‏
مسیر کشاورز، صنعتگر،‏ تاجر و مسیر مبارز.‏
هر کدوم از اینا می‌تونه به بزرگی ختم بشه.‏
اصلاً برام مهم نبود که کدوم مسیر رو برم تا وقتی که مسیر خودمو پیدا کنم.‏
یعنی، فکر می‌کردم حداقل دیگه بتونم از آشپزی به بزرگی برسم.‏
ولی الان به چشم دیدم که بزرگی چه شکلیه.‏
و می‌دونم همون‌طور که خورشید برام دست نیافتنیه نمی‌تونم به بزرگی هم برسم.‏
ولی می‌تونم کمک کنم.‏
می‌تونم به بزرگی کمک کنم.‏
چی؟ من بزرگم!‏
‏«دیجــی موویــز»‏
نه، نه. ممنون.‏ ما وارد اون تلۀ مرگ نمی‌شیم.‏
هیجی شیندو این‌طرفه؟
پس من این‌طرفی می‌رم.‏
هی! فکر کردی داری چی‌کار می‌کنی؟
من تنها کسی‌ام که حق داره اونو بکشه.‏
پس اگه قراره بره تو بغل مرگ...‏
منم می‌رم تا نذارم زیاد با مرگ صمیمی بشه. فهمیدی؟
صبر کن.‏
حرفم می‌زنی؟
‏«به صرف چای ملاقات می‌کنیم. خوش می‌گذره.»‏
این‌جا مسیر باز می‌شه. آماده شو.‏
سلام!‏
ها.‏
الان دقیقاً دلم یه چایی می‌خواست.‏
هنوزم یه تله‌ست.‏
آکمی! آکمی!‏ وقت پیاده شدنه.‏
این‌جا که میهونوسکی نیست!‏
اصلاً نزدیک نیستیم.‏ ما رو از جای قبلی هم دورتر بردی.‏
پس بهتره شروع کنی به راه رفتن!‏
با اینکه بهش پول دادم!‏
بهش می‌گن سواری دادن.‏
باید یه روز به سمت مخالف پیاده روی کنیم.‏
دو روز.‏
چی‌کار کنیم؟
هیچ پولی نداریم.‏ نمی‌تونیم به هیچ‌جا برسیم.‏
این‌جا از سرما یخ می‌زنم.‏ اونم با بوی گه!‏
کاش الان خونه بودیم.‏
واسه رسیدن به اون‌جا کافیه.‏
تمام این مدت این همراهت بود؟
می‌دونستی کارمون به این‌جا می‌کشه؟ و منم بی‌خیال می‌شم؟
فرزندم، کی بهت یاد داد نقاشی کنی...‏
بخونی، بشوری، برقصی؟
من تو رو می‌شناسم.‏
تو مثل یه ارکیده هستی.‏
دوست داشتنی و منحصربه‌فرد ولی نه طاقت سرما داری و نه گرما.‏
و اون‌قدر کله‌شق،‏ که تنها به دلیلی شکوفا می‌شی.‏
و خوشبختانه اون دلیل رو داری.‏
بیا یه اسب بگیریم و بریم خونه.‏
هنوزم می‌تونم تایگن رو پیدا کنم.‏
یه بار سر تایگن قمار کردی و باختی.‏
و حالا باید از بهترین نتیجۀ ممکن مطمئن بشیم...‏
و اون نتیجه توی ادو پیدا می‌شه.‏ ازدواج با پسر شوگان.‏
اگه بهترین کار برات همین نبود...‏
اون پسر رو به پدرت معرفی نمی‌کردم.‏
تو. تو پسر شوگان رو آوردی.‏
دنیا همینه. یه تعداد ثابتی انتخاب در اختیار زن‌ها می‌ذاره.‏
همسر شایسته یا هرزۀ ناشایست.‏
تعجب نکن.‏ تو دیگه بچه نیستی.‏
باید واقعیت رو ببینی.‏
آره، من برات یه مسیر رو انتخاب کردم.‏
تو منو به پسر یه مرد پولدار فروختی.‏
این چه فرقی با هرزه بودن داره؟
همین الان تو میخونه‌ای مثل اون...‏
پره از تأمین‌کننده‌ها و دلال‌های آدم...‏
روستا به روستا سفر می‌کنن تا دخترهایی واسه خریدن پیدا کنن.‏
و دخترها هم توسط خانوادۀ خودشون خرید و فروش می‌شن.‏
برو فرقش رو از اونا بپرس.‏
با ازدواج با مرد درست می‌شه خوشبختی‌هایی رو به چنگ آورد.‏
حتی با مرد اشتباه.‏
ذره ذره، با گذشت زمان.‏
حالا برام مشخص شد...‏
هیچ‌وقت به من باور نداشتی.‏
آکمی! آکمی!‏
این پاها هرگز واسه جادۀ بین شهری ساخته نشدن.‏
خیلی نرمه... مثل توفوی تازه.‏
آکمی.‏
موضوع چیه؟
پیرمرد هیز، انقدر دنبالم نکن.‏ از پس هزینۀ من بر نمیای.‏
طرفدارهام همه‌جا دنبالم میان.‏
تازه از گرون‌ترین فاحشه خونۀ شیمابارا اومدم...‏
تا یه کارفرما در حد و اندازۀ مهارت‌های روسپی‌گری خودم پیدا کنم.‏
تو پول خیلی زیادی رو سمت خودت می‌کشونی!‏
من کل عمرم تأمین‌کننده بودم.‏ خیلی از دخترا تظاهر می‌کنن شاهدخت هستن.‏
ولی تو واقعاً می‌تونی باشی.‏
تا حالا دختری به نصف برازندگی تو هم نفروختم.‏
هیچ‌کس نفروخته.‏
یه بار فقط با نوازندگی ساز کوتو یه اتاق پر از سامورایی رو ارضاء کردم.‏
حتی لازم نبود به شلوارم دست بزنم.‏
کافیه، آکمی. با من بیا.‏
آلت پلاسیده‌ت رو بردار برو واسه یه دختر دیگه گریه کن.‏
این یکی الان تحت حمایت گوروـه.‏
داشتی می‌گفتی،‏ در حال حاضر قراردادی نداری؟
کارفرمای قبلی‌م ازم خواست به مردی خدمت کنم...‏
که می‌دونستم دست بزن داره.‏
گفت یه زن هیچ چاره‌ای جز پذیرفتن سرنوشتش نداره.‏
ولی من می‌دونم یه انتخاب دیگه هم هست.‏ مسیری که خودم می‌رم.‏
شنیدم یه مهمون‌سرای خوب تو میهونوسکی هست.‏
خانم. شانس بهت رو کرده!‏
یکی رو می‌خوای که برات چونه بزنه.‏
بهترین قیمت رو بگیره!‏
گورو همه رو می‌شناسه.‏
بهترین فاحشه خونه‌ها از کیوتو تا ادو.‏
یا میهونوسکی اگه دوست داری.‏
می‌تونیم ظرف یه روز برسیم اون‌جا!‏
تو اسب منو سوار شو.‏ نباید به اون پاها سختی بدیم.‏
آکمی، نمی‌دونی داری چی‌کار می‌کنی.‏
در جوانی،‏ اون‌قدر شمشیرزن بی‌نقص دیدم که...‏
مطمئن بشم خودم نمی‌تونم از اونا باشم.‏
برای یه هنر دیگه تلاش کردم.‏
تجارت. چای.‏
این دیگچه 300 سال تو قبیلۀ شیندو بوده.‏
فلزکاری زیبایی داره.‏
ما این‌جا چیزی رو مخفی نمی‌کنیم.‏
قرار بود تنها بیای.‏ اشکال نداره. انتظار داشتی بهت حمله بشه.‏
من سلاحی ندارم،‏ جز یه چاقو برای بریدن کیک لوبیا.‏
ما شمشیر داریم.‏
شاید منم 500 تا کماندار دارم که تو صخره‌های اطراف قایم شدن.‏
تو هیجی شیندو هستی.‏
به تجارت آدم، تریاک و سلاح گرم عمده مشغولی.‏
واسطۀ دلال‌های غیرقانونی غرب.‏
دنبال من می‌گشتی.‏
به‌خاطر مردی که باهاش ارتباط داری.‏
من با مردهای زیادی ارتباط دارم.‏
مرد سفید پوست.‏
هیچ سفید پوستی تو ژاپن نیست.‏
قانون اینه.‏ هیچ‌کس قانون رو نمی‌شکنه.‏
ابایجا فاولر.‏
اسمش اینه.‏
با فاولر چه کاری داری؟
اون یکی سه مرد سفید پوستی بود که زمان تولدم تو ژاپن بودن.‏
هر سه تاشون رو می‌کشم.‏
زمان تولدت چهار سفید پوست این‌جا بودن.‏
الان سه تا هستن.‏
من و فاولر با هم معامله داریم.‏
قرارهای خیلی قدیمی.‏
کار تو اهمیتی نداره.‏
ظاهر نگران میزبان شما براتون قابل تشخیص نیست؟
فقط به سمتت نگاه می‌کنم،‏ و اصلاً نمی‌بینمت.‏
شما می‌خواین همکار منو بکشین.‏ از من خواسته شده جلوی این رو بگیرم.‏
من چهار فنگ رو فرستادم.‏
من چهار فنگ رو کشتم.‏
این قدرت شما رو به اثبات می‌رسونه،‏ به طور غیرمعمول.‏
حالا من می‌تونم همین‌طور قاتل‌های گرون‌تر و گرون‌تری اجیر کنم...‏
و شما هم می‌تونین به کشتن‌شون ادامه بدین،‏ ولی این برای ما هزینه‌بره و از شما وقت‌گیر.‏
این برای هیچ‌کس سودی نداره.‏
ولی شانس با شما یاره.‏
من عاقل و با تجربه‌م.‏
می‌دونم بعضی مشکلات با کشتن حل نمی‌شه.‏
یه پیشنهاد.‏
یه پیشنهاد بسیار زیبا.‏
پنجاه هزار ریو.‏
همین‌طور شما رو به عنوان ارباب جدید سندای‌هان منصوب می‌کنیم.‏
غنی از الوار، ساکه (نوشیدنی) و ابریشم.‏
ارباب فعلی یه عیاشه.‏
شوگان با درخواست ما براش یه جانشین تأیین می‌کنه.‏
اون بیشتر کارها رو به درخواست ما انجام می‌ده.‏
من نامه‌هاش رو آماده کردم.‏
لرد میزو از سندای. چرا که نه؟
در عوض...‏
باید به ما یک تعهد بدین...‏
تا تمام سوء نیت‌های خودتون نسب به من از بین بره...‏
همین‌طور به فاولر.‏
یه تعهد.‏
خب یه چیز کوچیکه.‏ واقعاً چیز خاصی نیست.‏
شست راست‌تون.‏
به عنوان یه قول پیش خودم نگهش می‌دارم...‏
تا دیگه هیچ‌وقت سمت ما شمشیر نکشین.‏
چاقوت فقط برای کیک لوبیا نیست.‏
هیچ جای خجالتی نداره.‏
خیلی از ارباب‌های قدرتمند دلیلی داره که آستین‌های بلند می‌پوشن.‏
وایستا، وایستا.‏ تو قبلش یه مبارزه به من بدهکاری.‏
به‌نظرت دارن چی‌کار می‌کنن؟
تو آشپزی؟
پس آشپزی کن.‏
قبول نمی‌کنم.‏
هیچ علاقه‌ای به پول و قدرت ندارم.‏
هیچ علاقه‌ای به شاد بودن ندارم.‏
فقط می‌خوام به هدفم برسم.‏
انتظار همینو داشتی.‏
جدی؟
مردی که تجارت براش یه هنره.‏
برای این برنامه داشتی...‏
با یه حمله یا یه پیشنهاد دیگه.‏
احتمالاً نه اون‌قدر زیبا.‏
جسارت نباشه، چطور می‌خواین وارد قلعۀ جزیره‌ای فاولر بشین؟
از در جلویی.‏
جدی می‌گه. قصدش همینه.‏
نمی‌تونه.‏
به عنوان یه سفید پوست،‏ فاولر تا زمانی می‌تونه به فعالیت ادامه بده که دیده نشده باقی بمونه.‏
قلعۀ فاولر غیرقابل نفوذه.‏
برای رسیدن بهش باید از آب‌های خروشان رد بشین.‏
برای رسیدن به اتاق در بالای قلعه باید از هشت لایه عبور کنین...‏
هر کدوم با یه نیروی دفاعی ویژه.‏
و هیچ دری هم وجود نداره.‏
به صورت تمام عیار ازش محافظت می‌شه.‏
اگه حمله‌ای ترتیب بدی،‏ قبل از دیدن صورتش می‌میری.‏
مگر اینکه یکی بهتون کمک کنه.‏
تجارت.‏
شخصیه. تو می‌خوای فاولر رو بکشی.‏ منم می‌خوام همکاری‌م باهاش خاتمه پیدا کنه.‏
من می‌تونم بفرستم‌تون داخل.‏
چطوری؟
بشکۀ نوشیدنی.‏
می‌خوای بره داخل اون؟
سفر طولانی و مشقت‌باره.‏
ولی نظر به برگشتن من به قلعه،‏ و شکست خوردنم در معامله با تو...‏
ده بشکۀ ساکه‌ای که خریداری کردم...‏
به انبار آشپزخونه منتقل می‌شه.‏
تو که جداً به تن دادن به این کار فکر نمی‌کنی.‏
هر مسیری که منو به فاولر برسونه، خوبه.‏
حتماً مغزت از تب زیاد سوخته.‏
اون بشکه نیست. یه تابوته!‏
احتمالاً یه اتاق پر از بشکه داره...‏
که با دشمن‌های مرده، پوسیده و احمقش پر شدن.‏
من سؤال دارم.‏
البته.‏
چطور اعتماد کنم منو اون‌جا ول نمی‌کنی تا بمیرم؟
می‌تونی پیچیدگی و مشقت این نقشه رو...‏
با تلۀ ساده‌تری که انتظار داشتی برات گذاشته باشم، مقایسه کنی.‏
چرا می‌خوای فاولر بمیره درحالی که انقدر پولدارت کرده...‏
که می‌تونی 50 هزار ریو به من پیشنهاد بدی؟
دلایلم مربوط به خودمه.‏
نه. نه. نیست.‏
‏20 سال تحمل اون قیافه.‏
اون بوی مزخرف.‏
ازش متنفرم.‏
خیلی ازش متنفرم.‏
همم. چرا ساکه انقدر بوی...‏
بدی داره؟
می‌خواد توی یه بشکۀ شیک بمیره.‏
این ساکۀ ارزونه که برای فاحشه‌ها می‌بریم.‏
اگر مایل باشی، یه بشکه از ساکۀ دلخواه خودم دارم. خیلی هم خشکه.‏
من سؤال دارم.‏
بیا فرض کنیم برسه اون‌جا و دخل سفید پوست رو بیاره.‏
چه‌جوری قراره از قلعه بره بیرون؟
من می‌تونم زندگی‌ت رو تا زمان...‏
رسوندن یه شمشیر یه گردن فاولر تضمین کنم.‏
معاملۀ ما همین‌جا تموم می‌شه.‏
تو فرار کردن برات آروزی موفقیت می‌کنم.‏
سؤال آخر.‏
اون گل.‏
کی این گل رو بریده؟
برش خیلی دقیقه.‏
فقط یه استاد می‌تونه این برش رو بزنه.‏
ممکن نیست کار تو باشه.‏
سؤال کافیه.‏
برو توی بشکه.‏
اگه قبول نکنم چی می‌شه؟
نمی‌تونی.‏
حقیقت رو راجع به موقعیت‌مون غیر از یه مورد گفتم.‏
من این‌جا تنها نیستم.‏
دور تا دور این دره روی صخره‌ها ‏500 تا از بهترین کماندارهای من حضور دارن.‏
شوخی کوچیکی که چند دقیقه قبل داشتم،‏ شوخی نبود.‏
واقعاً یه تله‌ست. دیدی؟
اگه نخوای وارد بشکه بشی این روبان رو میندازم...‏
که یه علامته برای کماندارها تا خورشید رو با تیرهاشون تیره کنن...‏
و شما سرجاتون می‌میرین.‏
فاولر هم زنده می‌مونه.‏ با شناختی که دارم، احتمالاً تا ابد.‏
‏- حالا برو تو.‏ ‏- نه!‏
نباید بری توش.‏ کمانداری در کار نیست...‏
خفه‌شو! چاره‌ای نداری.‏
برو تو! برو تو یا همین الان بمیر!‏
واسه یه لحظه فکر کردم حرفشو باور کردی.‏ کمانداری در کار نیست.‏
با بد کسی در افتادی.‏
ها. دروغ نمی‌گفت.‏
دارن دوباره مسلح می‌شن. بشمار.‏
یک، دو، سه، چهار...‏
پنج، شیش، هفت، هشت.‏
نشونۀ بدیه.‏
دارن دوباره مسلح می‌شن.‏ دو، سه، چهار...‏
پنج، شیش، هفت، هشت.‏
دو، سه، چهار...‏
سم کلاه‌برفی.‏
پنج، شیش، هفت، هشت.‏
موفق نمی‌شیم.‏
گیر کردیم.‏
‏- دو، سه...‏ ‏- لحظات مردن‌مون رو نشمار.‏
لعنت بهش.‏ منو بگیر بالای سرت و فرار کن.‏
دلیلی نداره که جفت‌مون بمیریم.‏
رینگو.‏
مفید بود.‏
این مرد!‏
بالاخره یه ذره بزرگی درونت پیدا شد.‏ با اون غوله چی‌کار کردی؟
سپرت. اون...‏
زمانبندی‌ت. خیلی مهارت داری.‏
شمشیر شکسته خیلی تو دستت کارآمده.‏
خب، متعلق به توئه.‏
تو بردیش.‏
هیچ‌وقت قرار نبود بری داخل بشکه.‏
مردهایی مثل اون خیلی حرف می‌زنن...‏
تا جایی که نهایتاً راه نابود کردن‌شون رو برملا می‌کنن.‏
اون بهت گفت چه‌جوری وارد قلعه بشی!‏
چطوری؟ چی بود؟ گل؟
ساکۀ ارزون.‏
فاحشه‌ها!‏
می‌دونی،‏ شرم آوره که فردا باید مبارزه کنیم.‏
مجبورم بکشمت قبل از اینکه بتونی از...‏
مردی که دیدم...‏
مرد نیست.‏
یه شیطانه.‏
با چشم‌های خالی.‏
مثل چشم‌های تو.‏
هیچی جلوش رو نمی‌گیره.‏
اون میاد.‏
این‌جا وایمیسته و گلوت رو می‌شکافه.‏
مردنت رو به تماشا می‌شینه.‏
‏«مهارت‌های شمشیرزنی تو حضور یک حریف...‏
با قدرت و تمرکز کامل رو می‌طلبه.»‏
‏«بعد از اینکه مأموریت خودم رو به اتمام رسوندم می‌تونم این قدرت و تمرکز رو پیدا کنم.»‏
‏«دومین روز پاییز،‏ در معبد مقرر شده به دیدنم بیا...‏
و حتماً به مبارزه‌ای که لایقش هستی خواهی رسید.»‏
ممنون.‏
‏«به عنوان تضمین، این شمشیر رو بپذیر،‏ که بسیار هم در دستان تو کارآمده.»‏
می‌خوام همه‌چیز رو...‏
راجع به این شیطان بدونم.‏
من فقط اسمش رو می‌دونم.‏
میزو.‏
ولی یکی بیشتر می‌دونه.‏
اون همه‌چیز رو بهمون می‌گه.‏
ترجمه از « صاحب »‏ :::. t.me/saheb .:::
ارائه‌ای از وبسایت دیجی موویز .:: DigiMoviez ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت دیجی موویز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید @DigiMoviez